Waar denk je aan bij het regelen van een uitvaart? Deel 1

Deel 1: de standaard regeldingen

Als iemand overlijdt, moet er in korte tijd veel geregeld worden.

Vaak terwijl het hoofd nog vol zit en het verdriet rauw is. Toch schakelen veel nabestaanden vrijwel direct over naar de regelstand. Niet omdat het zo hoort, maar omdat het nodig is.

De eerste keuzes dienen zich snel aan.

De overledene moet verplaatst worden: blijft hij of zij thuis of gaat het lichaam naar een uitvaartcentrum? De verzorging kan door naasten zelf gedaan worden of door de uitvaartonderneming. En waar wordt opgebaard: thuis, in een uitvaartcentrum of op een andere plek voor afscheid?

Daarna volgen de grotere beslissingen.

Wordt het begraven of gecremeerd? Is natuurbegraven een wens? En waar vindt het afscheid plaats: in een kerk, crematorium, op een natuurbegraafplaats of op een andere, persoonlijke locatie zoals thuis of in de tuin?

Ook de verdere invulling vraagt aandacht.

Bloemen, muziek, teksten voor het afscheid, wie er aanwezig zijn, rouwbrieven en kaartjes, een advertentie in de (lokale) krant en het rouwvervoer. Samen vormen deze keuzes de praktische basis van een uitvaart.

In deze eerste week is er vaak weinig ruimte om echt te rouwen. Er moet veel geregeld worden, afspraken volgen elkaar snel op en emoties lopen door alles heen. De uitvaartleider biedt hierin houvast: door overzicht te geven, mee te denken en woorden te helpen vinden voor het gemis, het verdriet en de liefde.

Een fotograaf staat zelden op dit eerste lijstje.

Het is geen standaard regelding.
En toch blijkt achteraf vaak hoe waardevol het is om dit afscheid vastgelegd te hebben.

Daarover gaat een volgende blog in deze reeks.